ΛΟΙΜΩΞΕΙΣ ΟΣΤΩΝ ΚΑΙ ΑΡΘΡΩΣΕΩΝ

Υμενίτιδα

Η υμενίτιδα του ισχίου αποτελεί την πιο συχνή αιτία επώδυνου ισχίου σε παιδιά κάτω των 10 ετών. Είναι μη ειδική και αυτοϊώμενη φλεγμονή. Είναι πιο συχνή στα αγόρια σε σχέση με τα κορίτσια σε συχνότητα μεγαλύτερη 2 με 5 φορές και αφορά κυρίως παιδιά 3 -10 ετών. Η εμφάνιση σε βρέφη ή σε πολύ μεγαλύτερα παιδιά αν και είναι δυνατή είναι σπανιότερη.Η κλινική εικόνα χαρακτηρίζεται από οξεία ή προοδευτική εμφάνιση πόνου στην περιοχή του ισχίου ο οποίος αντανακλά προς τη βουβωνική περιοχή και την πρόσθια-έσω επιφάνεια του μηρού έως το γόνατο.

Η θεραπεία περιλαμβάνει την κατάκλιση, τον περιορισμό της δραστηριότητας του παιδιού και την αποφυγή βάδισης, ενώ είναι δυνατό να χρειαστεί η εφαρμογή δερματικής έλξης με το ισχίο σε κάμψη. Η πάθηση αυτοϊάται έτσι ώστε σε μία έως 3 εβδομάδες μετά την προσβολή δεν υπάρχουν πλέον συμπτώματα. Υποτροπή όμως είναι δυνατή.

Ορογονοθυλακίτιδα

Η ορογονοθυλακίτιδα παρουσιάζεται όταν ο ορογόνος θύλακας φλεγμαίνεται, πονάει, διογκώνεται λόγω υγρού και φαίνεται κάτω από δέρμα. Αυτό οφείλεται σε μηχανικά αίτια (μικροτραυματισμοί) , φλεγμονώδη αίτια (ρευματοειδής αρθρίτιδα) και εναπόθεση κρυστάλλων (ουρικού νατρίου, πυροφωσφορικού ασβεστίου). Εάν η διόγκωση δεν προχωρήσει με φαρμακευτική αγωγή, τότε, απαιτείται παρακέντηση.

Η παρακέντηση από μόνη της και η προφύλαξη από κακώσεις, αποτελούν επαρκή μέτρα για την αντιμετώπιση της κατάστασης. Σε ορισμένες περιπτώσεις, χρειάζεται χειρουργική εξαίρεση του ορογόνου θυλάκου.